Na de zomer komt het verplichte inloggen op social media met je digitale paspoort

Je kunt dingen gebruiken op manieren waar ze niet voor bedoeld zijn. Dat staat toch ook als een paal boven water? Met een keukenmes kun je groenten snijden in de gaarkeuken van het Leger des Heils, maar er zijn ook andere mogelijkheden: we gaan hier niemand op ideeën brengen. Met de nieuwste digitale hulpmiddelen is het niet anders.

In China ontdekten ze tijdens de pandemie een interessante manier om mensen op te sporen die zich niet aan de regels rondom de quarantaine hielden. Het is voor de autoriteiten mogelijk om in de bancaire gegevens van gewone burgers te zoeken naar indicaties van een recent bezoek aan de apotheek. Simpel, heeft iemand koortsremmers gekocht? Daarnaast is er een lijst met burgers die zich wel had gemeld voor quarantaine. Wie wel bij de eerste groep zat maar niet bij de eerste werd als mogelijk overtreder van de regels gezien. Tegenwoordig is zo’n zoekopdracht zo uitgevoerd. Maar is het wel de bedoeling dat je bankrekening dient voor opsporing? Het was toch een dienst, toen je die afnam vertelden ze dit er toch niet bij? De pandemie gaf een gevoel van urgentie, het moest allemaal maar. Maar zo is het in eerste instantie niet verkocht.

De EU is bezig om een digitale munt in te voeren, een lokale variant van CBDC. Een digitale euro zal niet programmeerbaar zijn, heet het. Maar de mogelijkheid bestaat wel: het was DNB zelf, die opperde dat je bijvoorbeeld een zorgtoeslag zo kunt regelen dat je er enkel zorg mee kunt inkopen. Inmiddels wordt ontkend dat de digitale euro programmeerbaar zal worden. In eerste instantie zal dat niet zo zijn, maar een goede crisis en de wereld ziet er helemaal anders uit.

In het digitale tijdperk is het veel makkelijker om voorwaarden en kenmerken van diensten aan te passen. Een zilveren munt wordt nooit een gouden munt, maar een digitale munt kan van de ene dag op de andere kenmerken krijgen of verliezen. Zo heeft China eind vorig jaar besloten om toch rente op CBDC te zetten, best een ommekeer. Het is goed mogelijk dat de ECB en de Europese Commissie nu beloftes doen rondom digitale onderwerpen, om die straks weer terug te trekken.

Dat is in Nederland al gebeurd met het discriminatieverbod op het digitale domein. Er is een grondwet, de overheid mag niet discrimineren op basis van geslacht, huidskleur, politieke voorkeur, noem maar op. Die lijn is doorgetrokken naar de wereld van het digitaal verzamelen van gegevens van mensen. Logisch, als je niet op bijvoorbeeld seksuele voorkeur mag discrimineren, waarom zou je daar dan gegevens over moeten registreren? Dat dat niet mag, is nu bij wet verboden. Alleen is er oorlog in Oekraïne, dus het leger wil het digitale discriminatieverbod afschaffen. Dat wetsvoorstel ligt nu bij de Raad van State. Waarom zou een oorlog verderop een reden zijn om hier het discriminatieverbod in te perken, kan iemand dat uitleggen? Waarom wil het leger weten wat je seksuele voorkeur is? Het maakt niet uit, het crisis dus doe het maar.

De EU wil naar een digitaal paspoort voor iedereen toe. Dat heeft geen praktisch nut, net als een digitale munt. Dan gaat men op zoek naar excuses om het in te voeren en de ‘veiligheid van de kinderen’ is er zeker een. Want als je kinderen verbiedt op social media te gaan, dan geldt de identificatieplicht op internet voor iedereen. Daar denken mensen dan weer niet over na. Dit artikel is geschreven op de camping in Frankrijk, waar het er juridisch al door is. We spraken erover bij De Nieuwe Wereld. Hiero, gewoon gratis te bekijken. Ik ben even op vakantie, dus wie het kan waarderen maakt een armlastige journalist blij. Fijne vakantie en veel kijkplezier!