Wat bedoelt Trump met ‘geld dat Venezuela gestolen heeft’?
Saai is niet, met die ‘bad orange man’. Nu schijnt het dat hij Groenland wil pakken. Waarom ook niet, kijk eens hoe mooi het daar is. Daarna gaan we het meteen over Venezuela hebben. Of, tenminste; het is vrij zinloos om onderstaande video over Groenland nu ineens af te kijken. Mocht u zich druk maken om wat er allemaal in de wereld gebeurt, bewaar hem voor een later tijdstip ter ontspanning, tegenwoordig geen overbodige luxe.
Terug naar Venezuela. Direct na de flitsende arrestatie van de Venezolaanse president Maduro trakteerde Trump ons op een persconferentie. Hij gaf aan dat Venezuela ‘vrij’ was en dat er ‘geld verdiend zou worden’. Dat gold dan voor zowel zijn eigen oliebedrijven als de burgers van het land. Hoe hij dat precies voor zich ziet is nog steeds niet duidelijk. Het is te hopen dat de plannen voor het land na de ‘regime change’ net zo concreet zijn als die van de arrestatie, anders valt er niets anders dan chaos te verwachten.
En passant noemt Trump ook dat Amerikaanse bedrijven de oliesector nieuw leven in zullen blazen. Volgens de Amerikaanse president zijn zijn bedrijven de grootste ter wereld en het best toegerust om deze klus te klaren. Een simpele zoektocht naar de grootste oliebedrijven ter wereld naar omzet leert echter dat de grootste Amerikaanse, ExxonMobil, de nummer drie van de wereld is. Bedrijven uit Saudi-Arabië en China bezetten plek een en twee. Chevron is nummer 7 en ConocoPhilips nummer 27.
Volgens Trump heeft Venezuela van deze bedrijven ‘gestolen’ en was het daarom wachten op vergelding. Het is lastig om je voor te stellen dat dat de rationale is van een risicovolle militaire actie, zeker als er nog niet is ingezet op alternatieven als een poging het geld op andere manieren in te vorderen. Het gaat in deze om drie bedrijven: ExxonMobil, Chevron en ConocoPhillips. Enkel de eerste en de derde kunnen claimen dat Venezuela geld van ze heeft gestolen; toch ging de koers van Chevron op de dag van de arrestatie het hardst omhoog. Hoe kan dat?
In 2007 besloot de regering van Venezuela de olie-industrie te nationaliseren. Buitenlandse bedrijven moesten accepteren dat ze de junior partner in een joint venture zouden worden met PDVSA, het staatsbedrijf van Venezuela. Wie weigerde werd het land uitgeknikkerd.
ExxonMobil en ConocoPhillips lieten zich niet chanteren en vertrokken uit het land. Chevron stond toe dat het aandelenbelang in projecten die het bedrijf zelf had opgezet, verwaterde. De staat zou het leeuwendeel van de winst mogen opstrijken, in ruil voor de belofte dat Chevron mocht blijven; liever iets dan niets, dus.
De andere twee bedrijven probeerden via juridische procedures een schadevergoeding te krijgen. Dat kan, via het geschillentribunaal van de Wereldbank. Ze stelden dat ze op het moment van investeren niet konden weten dat ze later met onteigening geconfronteerd zouden worden. Uiteindelijk stelde het tribunaal Venezuela in het ongelijk, er moest een schadevergoeding van opgeteld zo’n tien miljard dollar betaald worden.
De regeringen van Madura en zijn voorganger Chavez weigerden dat echter steeds. Trump lijkt dat even recht te willen zetten, dus ConocoPhillips en in mindere mate ExxonMobil voelen zich nu alsof ze een leuke kanskaart hebben getrokken met Monopoly. Chevron accepteerde de onteigening destijds daarentegen wel en heeft nooit een procedure gestart, toch stijgt de koers van dat bedrijf het meest. Hoe kan dat?
Waarschijnlijk zit Chevron vooraan, als het gaat om het verdelen van lucratieve oliedeals onder de nieuwe omstandigheden. De Amerikaanse concullega’s weten zich al jaren niet meer in het land vertegenwoordigd, terwijl Trump buitenlandse partijen waarschijnlijk een tijdje zal weren.
Dit is wat Trump bedoelde met de ‘diefstal’, al zal het enige bedrijf dat er geen last van heeft gehad, Chevron, spekkoper zijn. Dat bedrijf heeft een marktwaarde van afgerond 300 miljard dollar. Elk procent meer marktwaarde betekent dus dat de bestaande aandeelhouders drie miljard mogen bijschrijven. Chevron betaalde Trump twee miljoen dollar om een leuke borrel te houden bij zijn inauguratie, dus dat is ‘money well spent’.
Tijd voor een Current Ratio! Heeft u mijn laatste boek al gelezen? Democratie op de helling koopt u hierrr, er is een e-book (digitaal, lekker handig) en een papieren boek. Wilt u mijn gegraaf mogelijk maken? Ga naar BackMe, of u koopt mijn andere boek, Het Euro Evangelie: Eventueel laat u uw waardering voor dit artikel merken via de knop hieronder. Of gewoon lekker niet. Veel kijkplezier hieronder.





