‘Studenten van piemel verantwoordelijk voor verkrachting Stek Oost’

Waarom doe je het jezelf ook aan, wegtrekken van het platteland, veiligheid verruilen voor de progressieve waanzin in de steden waar partijen als GroenLinks en Pvda het voor het zeggen hebben? Eigen schuld dikke bult. Ja, dat is ook weer zo. Aan de andere kant begint de gekkigheid wel vormen aan te nemen waarvan je zegt: dat zag ik ook weer niet aankomen.

Terwijl een boek in de afrondende fase zit, mag een topic over ‘peak woke’ alhier toch niet ontbreken. In de Amsterdamse gemeenteraad wordt gesproken over gebeurtenissen bij Stek Oost. Dat is een woonproject waarbij studenten en asielzoekers in een pand met gemeenschappelijke voorzieningen worden gestopt. De studenten hadden zo toegang tot schaarse woonruimte en de asielzoekers kregen een maatje die zou helpen met de integratie. Het eindigde in een nachtmerrie met steekpartijen en groepsverkrachtingen, die statushouders bleken toch niet over te lopen van dankbaarheid. Zembla maakte er een uitzending over, waar collega Michiel Lieuwma weer een doorzaagsessie over publiceerde. Hij heeft een geestige manier van presenteren maar zo legt hij wel de vinger op de zere plek.

Even wat achtergrondinformatie. Vroeger, in de goede oude tijd, hielden linkse partijen zich bezig met het wel en wee van de medemens in economische zin. Hoe zorg je ervoor dat ook minderbedeelden toegang hebben tot woningen en voorzieningen? Denk aan de gevleugelde uitspraak ‘in gelul kun je niet wonen’. Veel progressief beleid is het doel voorbij geschoten, maar de intenties waren in ieder geval nobel, of op zijn minst helder. Das war einmal.

Tegenwoordig draait het om intersectionaliteit. Bij die leer, die is overgewaaid uit de VS, draait het allemaal om de zogeheten kruispunten van de meetlinten waar we mensen langs kunnen leggen. Er is een meetlint met ‘genders’. Aan de ene kant hebben we vrouwen, aan de andere kant mannen. Daar zit dan van alles tussen, denk aan demigender en astergender, dan is je gender gerelateerd aan de sterren. Wie stelt dat de wereld bestaat uit vrouwen en mannen, lekker overzichtelijk, ontkent daarmee het bestaan van alle andere genders en dan ben je een seksist. Vrouwen kunnen ook piemels hebben, het is een kwestie van hoe je jezelf identificeert.

Er zijn ook meetlinten met religies, huidskleuren, bedenk het maar. Bij huidskleuren is alles goed, zolang het maar niet ‘wit’ is, dat zijn de mensen verantwoordelijk voor kolonialisme. Vervolgens leg je die meetlinten op elkaar en heb je een persoon gedefinieerd. Iemand is bijvoorbeeld een witte heteroman, die is anders dan een zwarte heteroman, een witte homoseksuele man of een witte heteroseksuele cisgender. Er zijn oneindig veel combinaties te maken. Volgens de leer bepaalt je positie op het kruispunt wie je bent. Als witte heteroman komt alles je gratis aanwaaien en begrijp je de ellende van de transgender van kleur niet, heet het. Intersectionaliteit is dus niet meritocratisch. Hoe je geboren bent, denk aan oninteressante aspecten als huidskleur, bepaalt hoe je leven eruitziet; niet wat je doet, welke keuzes je maakt.

Hoe kijken intersectionelen, waar de Amsterdamse gemeenteraad geen tekort aan heeft, dan naar de gebeurtenissen bij Stek Oost? De misdaden aldaar werden vooral door statushouders gepleegd. Nu zijn dat vaak ‘mensen van kleur’ en dan vooral mannen. De kans dat een asielzoeker een man is, is drie keer zo groot als de kans dat we met een vrouw te maken hebben. Liefhebbers van meetlinten stoppen mensen graag in hokjes, daar draait de hele leer om. Dan is het ook makkelijk om het wangedrag uit te splitsen naar afkomst.

Over het geslacht van plegers van seksueel geweld in het algemeen kunnen we kort zijn, het is een mannenprobleem. Als die uitsplitsing gemaakt mag worden, dan kun je in alle redelijkheid ook kijken naar de gegevens per herkomstgroep. Waarom zou het ene meetlint wel relevant mogen zijn en het andere niet? De cijfers zijn vrij duidelijk, asielmigranten zijn zwaar oververtegenwoordigd in misdaadstatistieken, zeker als het gaat om seksueel geweld. Liefhebbers van intersectionaliteit houden niet van die feiten en laten de mannelijke migranten daarom liever opgaan in de gehele populatie van Nederlandse mannen: zo lijkt het net alsof er geen integratieproblemen zijn. In het jargon heeft men het dan over het ‘patriarchaat’, alle mannen zijn schuldig, migrant of niet.

Voor mijn lezers van buiten de Randstad het advies om het debat over Stek Oost in de Amsterdamse gemeenteraad eens te bekijken. Niet de verkrachtingen zijn het probleem, maar de wijze waarop rechtse partijen mensen tegen elkaar op willen zetten, heet het. Want witte studenten verkrachten net zo vaak migrantenvrouwen, de kern van de onderdrukking van het partriarchaat. Gaan we het daar ook over hebben? En eigenlijk moeten we de wereld ook niet onderverdelen in mannen en vrouwen, dat is om genoemde reden seksistisch. De gemeenteraad komt tot de conclusie dat het om mensen met piemel gaat, zonder dat apparaat wordt verkrachting een lastig te plegen misdrijf.

Ondanks de ernst van situatie maken de gemeenteraadsleden er een feestje van. Ze lachen wat af, om de verkrachtingen door ‘studenten van piemel’. Door het zo te omschrijven passen de gebeurtenissen in de intersectionele leer. Of je op deze manier tot oplossingen voor problemen kunt komen is aan de lezer. Klik op de link naar de Gemeente Amsterdam en scroll naar 2 uur en 44 minuten, daar begint de progressieve kakafonie vol hilariteit over steekpartijen en groepsverkrachtingen. Sterkte ermee.

Had u mijn laatste boek trouwens al gelezen? Democratie op de helling koopt u hierrr, er is een e-book (digitaal, lekker handig) en een papieren boek. Wilt u mijn gegraaf mogelijk maken? Ga naar BackMe, of u koopt mijn andere boek, Het Euro Evangelie: Eventueel laat u uw waardering voor dit artikel merken via de knop hieronder. Of gewoon niet. Veel kijkplezier!